,

Daha 18 yaşındaydı, ama hayatının sonundaydı. Tedavisi mümkün olmayan kanser hastalığına yakalanmıştı. Kahır içinde kendini eve kapatmıştı. Sokağa bile çıkmıyordu. ‘Annesi’ birde ‘kendisi’... Bunlardan ibaretti hayat onun için. Bir gün çok sıkıldı. Sokaklara attı kendini… Bir yığın vitrinin önünden bakarak hayal meyal gördüğü tezgâhtar kıza bir kez daha baktı. Kendi yaşlarında harika bir kızdı. Gözleri ve yüreği takılı kaldı bir süre düşündükten sonra CD dükkânına girdi. Kız gülümseyerek koştu ona doğru ‘Size nasıl yardımcı olabilirim?’ dedi… Öyle bir gülümsemişti ki, genç şaşırdı, geveledi, bocaladı sonra ‘Evet’ diyebildi. Rastgele bir plağı aldı işaret ederek ‘Evet bu plağı istiyorum’ dedi. Genç kız plağı aldı içeri gitti. Az sonra paketlenmiş bir şekilde geri getirdi. Delikanlı plağı aldı. Evine geldi ve hiç açmadan paketi dolabına attı… Ertesi sabah yine aynı dükkâna gitti. Yine bir CD sardırdı kıza, yine eve gelip paketi dolaba attı. Günler hep sardırılıp açılmayan CD alımları ile geçip gitti. Bir türlü genç kıza açılmaya cesaret edemiyordu. Annesine açıldı en sonunda… Annesi ‘Git konuş oğlum, ne var bunda?’ dedi. Ertesi sabah cesaretini toplayıp aynı dükkâna gitti ve yine bir plak seçti. Kız plağı sarmak üzere arka kısma gidince delikanlı ‘Benimle bir akşam çıkar mısınız?’diye yazarak altına da telefonunu ekleyip gizlice kasanın üstüne koydu. Sonra kızdan plağı alarak kaçarcasına uzaklaştı dükkândan.